جمعه شب تو میدون " مل لست من " یه برنامه ایرانی بود و یه عالمه ایرانی جمع شده بودن. کلی برنامه شادی بود ولی ... وسطش شوی بیکینی بود!!! بعدم اینقدر بین برنامه ها طول میدادن که حوصله آدم سر میرفت اما روی هم رفته خوب بود. دیدن اون همه ایرانی یکجا برام جالب بود. اولین آهنگ بهنام که اجرا شد دیدم یه خانمی آمد و باهام سلام علیک کرد و منم متقابلا سلام علیک کردم و تو مغزم دنبال یکی با اون مشخصات میگشتم ، اما پیدا نیمکردم . دردونه جونم خودش رو معرفی کرد و منم ذوق مرگ شدم که من رو بین اون همه جمعیت دیده و شناخته ( البته پبل رو شناخته بود ) . با هم گپ زدیم و بعدشم رفتم اون دخمل قلمبه خوردنیش رو دیدم. بهش گفتم ملودی جونم یه بوس به من میدی عسلم؟ زودی دستش رو عین پرنسسا گرفت جلوم و بنده هم مراتب بندگی رو به جا اوردم و دستای خوشمزه اش رو یه بوس حسابی کردم... داشتیم با دردونه جون صحبت میکردیم که یهو یه خانمی با هیجان اومد جلو و روبوسی و منم هاج و واج که این خانم کیه که اینهمه به نظرم آشناست و من یادم نمیاد کیه!!! بعد که خودش رو معرفی کرد دیدم که بلللله ایشون همکار سابق اینجانب میباشن .خلاصه از ترس اینکه همکارای حراستی سابقمونم اونجا باشن نشد که برم یه قری بدم : ) ... شبش هم منزل دوست برادرم دعوت داشتیم و با اون کفشای پاشنه بلند و لباس مکش مرگ ما تشریف برده بودم میدون مل لست من و وقتی رسیدیم مهمونی، به سرعت برق و باد کفشها رو از پاهای مبارک خارج نموده به گوشه ای پرتاب فرمودم ، چون بر تمامی دوستان گرامی آشکار است که بنده و کفش پاشنه دار زیاد میونه نداریم. راستی دردونه جونمم حرف استادمون رو تایید کرد. دیگه حتما آفیسر میشم : ) ... دیگه خبر جدید اینکه ماشینمون رو خریدیم. امروز هم بنده به تنهایی ( البته همرا با ماشین جون ) تا کلاسم رانندگی کردم و بسی خوش به حالم شد. میگم پول ماشین یه طرف، پول بیمه و پلاک و ال و بلش هم یه طرف. پول بنزین هم که جزء لاینفک ماشین سواریه. دیگه فکر کنم آخر ماه باید غذامون رو با جناب ماشین تقسیم کنیم. قراره بهش بگم رژیم بگیره. چه معنی داره ماشین اینقدر پرخور باشه اصلا!!! : ) پبل هم کم کم داره زبانش راه میوفته. کتاب برمیداره و برای خودش تند و تند انگلیسی ( به زبون خودش ) میخونه. اون چیزایی رو هم که بلده همچین با لهجه و غلیظ میگه که بیا و ببین ... دیگه فعلا همین تا بعد ...