هفته پیش خانم دوستم بهم تلفن کرد و گفت که یه برنامه رقص ایرانی برای پنجشنبه هست ، میخوای برای شماها هم بلیط بگیرم؟ منم که اگر جایی حرف رقص هم باشه باید حضور داشته باشم چه برسه که اجرا بشه و دیدم اون ساعت همسر جان سر کاره ، گفتم برای من و پبل بگیر لطفا. خلاصه پنجشنبه عصری رفتیم اونجا. ۳ گروه بودن که رقصای زیبا و مختلفی اجرا کردن. تو یکی از گروهها ، سه تا بچه کوچولوی سه چهارساله بودن که عین ماه شده بودن با اون لباسای زرق و برقیشون و اینقدر خوشگل میرقصیدن که کیف کردم. راستی من نمیدونم چرا باید به همه توضیح بدم که پبل به کی رفته که موهاش بور شده!!! همه میگن رنگ پوستش و قیافه اش به خودت رفته اما موهاش به کی رفته؟ حالا باید سند و مدرک بیاریم که همسر جان بچه که بوده هم موهاش منگولی بوده و هم بور. منم که موهام بور بوده. حالا میخوام دو فقره عکس از دوران طفولیت خودم و همسرجان قاب کنم اویزون کنم گردنم که اگر کسی سوالی براش پیش آمد زودی جوابش رو بگیره : ) اصلا شدیم معضل ملت ، چه تو ایران که بودیم و چه اینجا. اینجا که تا پبل شروع میکنه با من فارسی حرف زدن و مردم میشنون ، یهو انگار برق گرفتشون بر میگردن به من نگاه میکنن و میگن : وااا ، شما ایرانی هستین؟ اصلا بهتون نمیاد!!! بسم الله !!! یعنی ما تو ایران سفید و بور نداریم؟!

برای مخاطب خاص: ممنون... یه دنیا ممنون . محموله صحیح و سالم رسید و کلی خوش به حالم شد. از این به بعد تو رو خدا راضی باش یه چیزی میفرستی که ۱۰ روزه من یه سره تو پستخونه ام : ) آخه ۱۰ روز پیش وقتی اومدم و صندوق پست رو نگاه کردم و دیدم که از طرف پست اومدن و یه بسته آوردن و بنده تشریف نداشتم . نوشته بود که با اون رسید فرداش برم پستخونه. بنده هم قدم رنجه فرمودم . فرمودند که بسته رو پستچی هنوز بهشون تحویل نداده . ممکنه!!! فردا اونجا باشه ( برام عجیب بود چون برادر همسرجان که برامون یه بسته پست کرده بود، همون روز تحویل گرفتیم . اما اینبار ... ) خلاصه تا همین دیروز رفتم و دیدم نیست. دیگه عصبانی شدم. گفتم یا بسته من رو پیگیری میکنین یا با رییستون حرف میزنم. گفت ما مقصر نیستیم ، اگر به ما تحویل بدن که میدیم بهتون. شماره پشتیبانی مشتریان رو بهم داد و بنده هم با توپ پر اومدم و زنگ زدم. اول که یه نوار جواب میده ( معمولا همه ادارات اینجورین و تا اونجا که بشه از روی نوار ضبط شده میتونی جوابت رو بگیری ) اما بنده رفتم سراغ گزینه ای که منتظر اپراتور میمونن . اپراتور هم مشغول بود و گفت تقریبا ۲ دقیقه پشت خط میمونی.بنده هم منتظر موندم تا بالاخره گوشی رو برداشت. منم شرح ماوقع رو دادم و ایشونم از جد و آبادمون سوال کرد تا شماره کفشم و شماره رسیدی که توی صندوق بوده و تاریخش و هزار تا چیز دیگه. بالاخره هم گفت با سوپروایزر مطرح میکنه و خبرش رو بهم میدن. منم رفتم دنبال کارام و عصری که برگشتیم دیدم یه رسید دیگه گذاشتن که تشریف بیارین بگیرینش. ما هم رفتیم و تحویل گرفتیم...

نمیدونم این شماره تلفن چیه که هر جا میری ، میخوای آب هم بخوری ازت میپرسن. آقا جان رفتم از مغازه دیزنی خرید ، ازم شماره تلفن میخوان ... دیروز که رفتم دنبال پبل ، مربی ایرانیش بهم گفت که  اون یکی مربیشون که انگلیسی زبانه از پبل  اعضای صورت رو به فارسی یاد گرفته. خندیدم و گفتم ، اگر اینه که به جای یاد گرفتن انگلیسی به بقیه فارسی یاد میده : )