عجب چهارشنبه سوری خوبی بود . بعد از ۴ سال با داداشیم از رو آتیش پریدم و "سرخی تو از من ٬ زردی من از تو " خوندیم.پبل که از قسمت پریدن از رو آتیش و این شعر و آتیش بازی ( آبشار) خیلی کیف کرد ( امسال یه وسیله آتیش بازی اومده که آبشار بهش میگن و مثل یه شمع کوچولوه و روشنش که میکنی مثل فشفشه اما با ارتفاع بلند ازش یه شکلایی مثل ستاره بالا میره). خلاصه که سیگارت و موشک و آبشار زدیم و از رو آتیش پریدیم و قردادن بقیه رو تماشا کردیم و دست زدیم و شادی کردیم.پبل که به زور دست ماها رو میکسید و میگفت " ما هم بلیم (بریم) بلقصیم " و ما هم میگفتیم که نمیشه و اون آقا رو ببین که چه خوب میرقصه و از این حرفا.همسر برادر جان که اولین بارش بود یه همچین صحنه هایی رو میدید داشت طفلکی قالب تهی میکرد و میگفت "اینجا چرا مثل میدون جنگه؟!؟! مگه مردم خوشحال نیستن و این یه جشن نیست٬ پس چرا بمب !!! میزنن؟ " و ما توضیح میدادیم که اینا بمب نیستن و این چیزا. دیگه آخریا ایشون هم خوش به حالش شده بود و سیگارت پشت سیگارت بود که روشن میکرد و مینداخت.اما واقعا امسال خیلی بهتر بود.هم مردم بیشتر رعایت کردن هم کسی گیر نداد بهشون.دیگه از اون صداهای عجیب و انفجارای مهیب خبری نبود.بودا اما اونجوری مثل سالای قبل نبود.اینجوری خیلی بهتره والا.همون بوته قدیما و آتیش و چندتا ترقه و وسیله آتیش بازی بی خطر خیلی بهتره.کاشکی سال دیگه مثل گذشته ها یه وانتی بیاد و بوته بفروشه.آخه یادم نیست پارسال بود یا سال قبلش که در مورد فلسفه بوته تو روزنامه نوشته بود. خاصیت بوته و سوزوندن و دودش رو توضیح داده بود  . راستی بعد از برگشتن به منزل همسرجان به درب منزل همسایگان عزیزتر از جان تشریف بردن و قاشق زنی فرمودن. ما از خنده ولو شده بودیم کف زمین. یکی از همسایه هامون که بیچاره کم مونده بود پس بیوفته.بعد از چند دقیقه که همسرجان مرتب با قاشق به ظرفش میکوبید اومد دم در و یه آدم چمباتمه دید و چشماش که گرد شده بود رو چند بار باز و بسته کرد و بالاخره متوجه ما شد که دوربین به دست داریم ماجرا رو دنبال میکنیم. اونم قهقه ای زدچیزی تو ظرف گذاشت و دستی تکون داد و رفت . شکلاتی و آب نباتی و ... جمع شد که با آجیل چهارشنبه سوری خودمون خوردیم جاتون خالی چهارشنبه سوری رو جشن گرفتیم : )